Հավատքի խոսքեր են թվում, բայց չեն

 

«Եվ դեռ Տիրոջ վրա են հենվում՝ ասելով՝ «Մի՞թե Տերը մեր մեջ չէ, մեզ վրա ոչ մի չարիք չի գա» (Միքիա 3:11):

Առաջին հայացքից այս խոսքերը կարող են թվալ հավատքի խոսքեր, Տիրոջ հանդեպ վստահության, Տիրոջը փառաբանող խոսքեր: Այդպես կարող է թվալ, քանի դեռ չգիտես, թե ովքեր են ասում այդ խոսքերը: Տիրոջը հնազանդվող, Նրա Խոսքը սիրող, Նրա երկյուղն ունեցող մարդկանց խոսքերը չեն սրանք: Այս խոսքերն ասացին երեք տարբեր պաշտոններ ունեցող մարդիկ, բայց երեքի մեջ մի բան նույնն է՝ հանուն փողի անարդարություն են անում: Դատելու համար պատասխանատու գլխավորները կաշառքով են դատում, ոչ թե արդարությամբ, քահանաները վարձով են սովորեցնում, հետևաբար ոչ թե Աստծո Խոսքն են սովորեցնում, այլ վարձ տվողների ուզածը, մարգարեները փողով են մարգարեանում, ուստի ոչ թե Աստծո Խոսքն են փոխանցում, այլ փող տվողների ուզած բաներն են մարգարեանում: Ամեն չարիքի արմատը արծաթասիրությունն է, իսկ այս փողի գերիները հայտարարում են, որ իրենց վրա չարիք չի գալու: Նրանք արհամարհում են Աստծո Խոսքը և համարձակվում են ասել, որ Տերն իրենց մեջ է:

Եթե դատավորները արդար դատեին, քահանաները անշահախնդիր Աստծո Խոսքը սովորեցնեին, մարգարեները հավատարմորեն Աստծո Խոսքը փոխանցեին, այդ ժամանակ կարող էին համարձակ ասել հավատքով. «Տերը մեր մեջ է, մեզ վրա ոչ մի չարիք չի գա»:

Իմ օրագրից, հոկտեմբերի 1, 2020

Օձի խորագիտություն, ոչ թե աղվեսի խորամանկություն

«Ահա, Ես ձեզ ուղարկում եմ որպես գառներ՝ գայլերի մեջ, ուրեմն օձերի նման խորագետ եղեք և աղավնիների պես՝ անվնաս» (Մատթ. 10:16):

Հիսուսն Իր աշակերտներին ծառայության ուղարկելուց առաջ զգուշացրեց, որ հանդիպելու են գայլերի՝ դաժան, գիշատիչ, գառներին թշնամի: Դրա համար անհրաժեշտ  է, որ նրանք լինեն օձի պես խորագետ և, աղավնու պես՝ անմեղ, անվնաս: Օձի խորագիտություն, իմաստություն է պետք, ոչ թե աղվեսի խորամանկություն, ով ուրիշներին խաբում է սեփական օգտի համար: 

Օձի խորագիտությունը զգուշությունն է, վտանգներից ու թակարդներից խուսափելը: Առակաց 27:12-ում ասվում է, որ խորագետը տեսնում է չարիքը և խույս է տալիս: Հիսուսը խորագիտությամբ էր պատասխանում, երբ փարիսեցիները փորձում էին Իր իսկ խոսքով Նրան բռնել իրենց հարցերով՝ «Կայսրին տուրք տալը օրինավոր է, թե՞ ոչ», «Ի՞նչ իշխանությամբ ես անում այդ բաները», և այլն:

Պողոսը նույնպես խորագիտություն է ցույց տվել շատ իրավիճակներում:  Նա լավ գիտեր օրենքը և գիտեր դրանով իրեն պաշտպանել՝ անհրաժեշտության դեպքում հիշեցնում էր, որ ինքը Հռոմի քաղաքացի է (Գործք 16:37, 22:25), բողոքում էր կայսրին: Աթենքում քարոզի ժամանակ ներկաների ուշադրությունը գրավելու համար մեջբերում արեց հույն բանաստեղծներից, «Անծանոթ Աստծուն» խորանը տեսնելով առիթից օգտվեց և Հիսուսի մասին քարոզեց:  Օձի խորագիտությունը իմաստությամբ և զգուշությամբ վարվելն է, ոչ թե աղվեսի խորամանկությամբ  շահ հետապնդելը:

Իմ օրագրից. հունվարի 22, 2020

Անմիտ խնդրանք, պատասխանված աղոթք

«Խնդրում եմ քեզ, ինձ հրաժարված համարիր» (Ղուկաս 14:18):

Ավելի անմիտ խնդրանք չէր կարող լինել: Աստծո հրավերը մերժողը ոչ միայն անհարգալից վերաբերմունք է ցույց տալիս Նրա՝ մեծ խնջույքը պատրաստողի հանղեպ, այլև վնասում է ինքն իրեն և ցույց է տալիս իր հիմարությունը:

Ինձ հրաժարված համարիր. ի՛նչ ահավոր է այդ խոսքերն ասել Աստծուն և ստանալ դրական պատասխան: Այս խոսքերն ասողները չեն գիտակցում, թե ինչ պատիվ է հրավիրվել Թագավորաց Թագավորի խնջույքին, և ինչ մեծ հիմարություն է այդ հրավերը մերժելը:

Ինձ հրաժարված համարիր. վա՛յ այս աղոթքն անողին. ցավոք սրտի դա պատասխանված աղոթք է:  Եթե հասկանար, թե ինչից է հրաժարվում, այդ խոսքերը չէր ասի:

Թագավորի խնջույքին հրավիրվածները կարիք չունեն հետները ինչ-որ բան բերելու, սեղանին դնելու, վճարելու, ուղղակի պետք է հրավերն ընդունեն և դատարկ ձեռքով գան:

Իմ օրագրից. փետրվարի 10, 2020