Լավ բան չենք անում, երբ լռում ենք

«Լավ բան չենք անում, այսօր ավետյաց օր է, ու մենք լուռ ենք մնում... » (4 Թագ. 7:9):

Չորս բորոտները, որոնք առաջինը հայտնաբերեցին, որ ասորական զորքերը փախել էին՝ թողնելով իրենց ողջ ունեցվածքը, սկզբում վայելեցին իրենց գտած գանձերն ու կերակուրը: Հետո հասկացան, որ լավ բան չէ բարի լուրը ուրիշներին չհայտնելը: Գնացին, տարածեցին բարի լուրը՝ ասորական բանակը չկա, իսկ նրանց բոլոր գանձերը Սամարիայում են: Նրանք հասկացան, որ մեղք է կշտանալը և սովածներին առատ կերակուրի մասին չհայտնելը: Եղիսեի արած մարգարեությունն իրականացավ, որ չորս բորոտներն առաջին վկաներն էին: Եթե նրանք լռեին, շատ մարդիկ սովից կմեռնեին, և իրենք մեղավոր կլինեին:

Կա լռություն, որը մեղք է: Երբ բարի լուրը գիտես ու լռում ես,  երբ գիտես, թե որտեղ է հոգևոր կերակուրը  և սովածներին չես ասում, երբ գիտես, որ Փրկիչը Հիսուսն է, բայց կորսվածներին չես պատմում, մեղք ես գործում: Ինչպիսի ավետարանչություն կլիներ, եթե բոլոր քրիստոնյաներն ասեին. ՙԼավ բան չենք անում, այսօր ավետյաց օր է, ու մենք լուռ ենք մնում՚:

Իմ օրագրից,  Սեպտեմբերի 29, 2013 թ.

Աղոթքի սիրտ

«Թագավորն ինձ ասաց. «Ի՞նչ է քո խնդրանքը»: Ես աղոթեցի երկնքի Աստծուն» (Նեեմիա 2:4):

Երկրային թագավորին իր խնդրանքը հայտնելուց առաջ Նեեմիան երկնքի Թագավորին խնդրանք մատուցեց: Նա լռությամբ կարճ աղոթք արեց: Աղոթքի ձայնը ոչ ոք չլսեց, բայց բայց երկնքում աղոթքը լսվեց: Գուցե այդ աղոթքը վայրկյաններ տևեց, այնպես որ Արտաշես թագավորը չնկատեց, որ Նեեմիան անմիջապես չպատասխանեց, բայց այդ կարճ աղոթքը անմիջապես պատասխանվեց: Նա ամիսներ էր աղոթել Երուսաղեմի վերականգնման համար, ու թագավորի հարցը իր աղոթքի պատասխանն էր, բայց նա ավելորդ չհամարեց ևս մեկ կարճ աղոթքով դիմելու Աստծուն: Այդ պահին նա չէր կարող առանձնանալ աղոթքի համար, բայց նա հենց գործը կատարելիս՝ գինին մատուցելիս, լուռ աղոթեց: Աղոթքի տեղ և ժամանակ չուներ, բայց աղոթքի սիրտ ուներ: Ես էլ եմ ուզում այդպիսի աղոթքի կյանք: Աղոթքի համար նախատեսված ժամերից բացի նաև օրվա ընթացքում, գործերս անելիս լուռ, կարճ աղոթքներով դիմեմ Տիրոջս: Թագավորաց Թագավորի հետ զրուցելու համար տեղ և ժամանակ ունենալը պարտադիր չէ,  այլ աղոթքի հոգի: Սենյակումս ծնկաչոք  արված աղոթքս պատասխանվում է ճիշտ այնպես, ինչպես ծնկաչոք հատակը լվանալիս արված աղոթքը: Կարևորը աղոթքի սիրտ ունենալն է:

Իմ օրագրից, Սեպտեմբերի 19, 2012

Մեղքը մերժելու ճիշտ պատճառ, հաղթելու վստահելի միջոց

«... ինչ ուզում ես , արա նրան» (1 Թագ. 24:4):

«Աստված չանի, որ Տիրոջ օծյալին՝ իմ տիրոջն անեմ այս բանը՝ ձեռքս նրա վրա երկարացնելով, քանի որ նա Տիրոջ օծյալն է» (1 Թագ. 24:6):

Դավիթը փորձության առաջ էր կանգնած՝ վրեժ լուծել Սավուղից, բայց նա հաղթական դուրս եկավ: Դավթի մարդիկ առաջարկեցին նրան վրեժ լուծել Սավուղից: Դավիթը Սավուղին կարող էր սպանել, բայց չսպանեց, այլ վրեժ լուծելու ցանկությունը սպանեց իր մեջ: Նա այս փորձության մեջ հաղթեց, որովհետև Աստված առաջինն էր իր կյանքում: Նա  Սավուղի կյանքը խնայեց ոչ թե նրա համար, որ իր լավագույն ընկերոջ հայրն է, իր աներն է, երկրի ամենամեծ իշխանությունն է, այլ որովհետև նա Տիրոջ օծյալն է: Սավուղն ատում էր Դավթին, բայց Դավիթը սիրում էր Սավուղին թագավոր նշանակողին: Աստված է նրան թագավոր նշանակել, Աստված էլ կարող էր նրան թագավորությունից զրկել: Ցանկացած մեղքի փորձության ժամանակ հնարավոր է այդպես հաղթել. անպայման կհաղթես, եթե կյանքիդ կենտրոնում Աստված է, եթե Նրան հաճելի լինելը ամենակարևոր բանն է: Հիշեցի Հովսեփին. նա էլ Պետափրեսի կնոջ փորձության ժամանակ մեղք չգործելու համար ճիշտ պատճառ բերեց. «Ինչպե՞ս գործեմ այս մեծ չարիքը և մեղանչեմ Աստծո դեմ»: Նա անհավատարիմ կնոջ չար առաջարկը մերժելիս չասաց. «Ամուսինդ կիմանա, աշխատանքս կկորցնեմ, ազատությունս կկորցնեմ»: Նա մերժեց, որովհետև չէր ուզում Աստծո դեմ մեղք գործել: Երբ մեր հոգու թշնամին մեղքի փորձություն է բերում, նրա առաջարկը մերժելու հիմքում Տերը պետք է լինի. «Ինչպե՞ս կարող եմ իմ Տիրոջ Խոսքին չհնազանդվել, ինչպե՞ս կարող եմ Սուրբ Հոգուն վշտացնել, ինչպե՞ս կարող եմ ինձ սիրող Տիրոջ ատելի բանն անել, ինչպե՞ս կարող եմ Աստծո զավակին ատել, ինչպե՞ս կարող եմ չներել եղբորս, եթե Աստված ներել է ինձ...՚: Աստծո հանդեպ ակնածանքը զորավոր մեղքասպան է: Երբ մերժում ենք մեղքը, որովհետև չենք ուզում մերժել Աստծո Խոսքը, ամեն փորձության ժամանակ հաստատ հաղթելու ենք:

Իմ օրագրից, Սեպտեմբերի 2, 2018

«Արդարի» չպատասխանված «աղոթքը», մեղավորի պատասխանված աղոթքը

«Աստված, շնորհակալ եմ Քեզնից...»:

ՙՈվ Աստված, ողորմիր ինձ՝ մեղավորիս»:

«Ասում եմ ձեզ, որ սա արդարացած գնաց իր տուն և ոչ թե փարիսեցին...» (Ղուկաս 18:11, 13, 14):

Փարիսեցին չարդարացավ ու չէր էլ կարող, որովհետև նա արդարացում չխնդրեց: Նրա «աղոթքը» իրականում աղոթք էլ չէր, որովհետև ընդհանրապես ոչինչ չխնդրեց: Իսկ շնորհակալություն հայտնելիս Տիրոջը չգովեց, այլ ինքն իրեն:

Մաքսավորը շատ կարճ աղոթեց, խնդրեց այն, ինչի կարիքն իսկապես ուներ, խնդրեց ողորմություն՝ դրանով ցույց տալով, որ ինքը մեղավոր է, իսկ Աստված մեղավորի հանդեպ՝ ողորմած:

Ողորմությունը մի բան է, որը չենք վաստակել, որին արժանի չենք, որը պահանջելու իրավունք չունենք: Այն ստանալը լիովին կախված է միայն տվողից: Նրա աղոթքը կարճ էր, բայց դրա մեջ նա ասաց, թե ով է ինքը՝ մեղավոր, որն է իր կարիքը՝ ողորմություն, ումի՞ց է դա ակնկալում՝ ողորմած Աստծուց:  Եվ Հիսուսը հաստատեց, որ մաքսավորը ստացավ իր խնդրածը:

Իմ օրագրից, սեպտեմբերի 2, 2017

Ասածիդ պես արա

«...ասածիդ պես արա» (2 Թագ. 7:25):

Բոլոր քրիստոնյաները գիտեն, որ որոշ աղոթքներ դրական պատասխան չեն ստանում, որովհետև Աստծո կամքի համաձայն չեն: Բայց կան աղոթքներ, որոնց մասին համոզված կարող ենք ասել, որ կպատասխանվեն: Դրանք այն աղոթքներն են, որոնցում խնդրում ես այն, ինչ Նա արդեն խոստացել է: Ոչ թե աղոթեմ.  «Արա այն, ինչ ես երազում եմ», «Արա այն, ինչ ասել եմ Քեզ», այլ՝ «Արա այն, ինչ Դու՛ ես ասել»: Եթե Նա ասել է, որ իր մեղքերը խոստովանողի ու զղջացողի մեղքերը կների և կմաքրի նրան ամեն մեղքից, ուրեմն կարող եմ գնալ Նրա մոտ և ասել. «Ասածիդ պես արա»: Եթե Նա ասել է, որ, որ Իրենով հրճվեմ, և Նա կտա ինձ սրտիս փափագները, կարող եմ գնալ Նրա մոտ ստանալո Իր խոստացածը, ասելու. «Ասածիդ պես արա»: Հավատքը չի ասում. «Սա չափազանց անհավանական խոստում է, ես արժանի չեմ այն ստանալու», այլ գնում է Տիրոջ մոտ և ասում. «Ասածիդ պես արա»: Դրա համար կարևոր է իմանալ, թե Նա ինչ է խոստացել, ինչ է ասել: Անհրաժեշտ է սերտել Աստծո Խոսքը, իմանալ Նրա խոստումները: Նրա ասածներն իմանալուց հետո պետք է հավատալ դրանց: Հավատք ունեցողը չի ուզում այն, ինչ խելքին փչի, այլ այն, ինչ Տերը խոստացել է: Հավատքը հիմնված է Աստծո Խոսքի վրա, չի ասում. «Կստանամ, որովհետև շատ եմ ուզում», այլ՝ «Կստանամ, որովհետև իմ հավատարիմ Տերն է խոստացել, Նա միշտ կատարում է Իր խոստումները»: Հավատալուց հետո պետք է խոստումը տանել Տիրոջ մոտ և ստանալ դրա իրականացումը: Խոստումը Տիրոջ մոտ տանելը վստահություն է Տիրոջ հավատարմության հանդեպ, հավատք է Նրա զորության հանդեպ: Ուրեմն Տիրոջս թանկագին խոստումներն իմանալով այդ խոստումներով գնամ Իր շնորհաց գահի մոտ և խնդրեմ. «Ասածիդ պես արա»:

Իմ օրագրից, օգոստոսի 31, 2013

Առաքյալների աղոթքը հալածանքի ժամանակ

«Եվ հիմա, ով Տեր, նայիր նրանց սպառնալիքներին ու շնորհիր Քո ծառաներին, որ նրանք Քո Խոսքը ամենայն համարձակությամբ խոսեն՝ Քո ձեռքը բժշկելու համար մեկնելով, և թող նշաններ ու հրաշքներ կատարվեն Քո Սուրբ Որդու՝ Հիսուսի Անունով» (Գործք 4:29, 30):

Հետաքրքիր է առաքյալների աղոթքը. նրանք հալածվել էին, սպառնալիքներ էին ստացել ու աղոթքի ժամանակ խնդրեցին, որ ավելի շատ ունենան այն, ինչի պատճառով սպառնալիքներ էին ստացել: Նրանք հալածվել էին Հիսուսի Անունով բժշկելու և Հիսուսի մասին խոսելու համար, հիմա խնդրում են համարձակություն, որ շարունակեն խոսել Հիսուսի մասին շարունակեն քարոզել Աստծո Խոսքը: Խնդրեցին բժշկություններ, հրաշքներ, նշաններ, երբ հենց բժշկության պատճառով էին նեղության մեջ հայտնվել:

Որովհետև նրանց նպատակը Աստծո Խոսքը տարածելն էր, նրանք սպառնալիքներից չէին վախենում:

Առաքյալների աղոթքի թեման ինձ համար աղոթքի մշտական թեմա լինի:

Իմ օրագրից, Օգոստոսի 26, 2018

Մերժիր խնդրանքս, երբ սխալ բան եմ ուզում

(1 Թագ. 8:5-22)

Զգույշ եղիր աղոթելիս.

Աղոթքդ կարող է պատասխանվել,

Մտածիր ցանկությունդ ասելիս.

Աստված կարող է այն կատարել:

Ցանկությունդ կկատարվի,

Բայց կունենա անցանկալի հետևանք,

Որովհետև Նրա Խոսքի հանդեպ

Դու չունեցար ակնածանք:

Երբ Նա զգուշացրել է, բայց դու «ոչ» ես ասել Նրա Խոսքին,

Հնարավոր է, որ Նա «այո»  ասի քո աղոթքին,

Բայց աղոթքիդ պատասխանը քեզ չի ուրախացնի,

Որովհետև ստացել ես այն, ինչ Նրա կամքով չի:

Իսրայելն ասաց. «Թագավոր եմ ուզում»,

Երբ Թագավորաց Թագավորն էր նրանց վրա իշխում,

Աստված զգուշացրեց, թե ինչ կլինի,

Երբ Իրենից բացի այլ թագավոր լինի:

Բայց Իր ժողովուրդը զգուշացումն անտեսեց,

«Ոչ, թագավոր ենք ուզում»,- համառորեն կրկնեց:

Նրանք չասացին. «Թող Քո կամքը լինի»,

Տերն ասաց. «Թող ձեր ուզածով լինի»:

Իրենց ուզած թագավորը նրանց ծառա դարձրեց,

Որովհետև Իսրայելն իր Թագավորին մերժեց:

Տեր, մերժիր խնդրանքս, երբ սխալ բան եմ ուզում,

Թող ստանամ միայն այն, ինչ Դու ես կամենում:

Օգոստոսի 25, 2018

Հռիփսիմե Մկրտչյան